نرخ+بیکاری+ایران

ایران نیوز آنلاین؛ یادداشت: سعید فیضی / امروز دانشگاه بودم و یکی از دوستان از بیکاری خودش صحبت می کرد و می گفت خیلی از وضعیتش ناراحت هست و یک سری حرف های دیگه و در نهایت خداحافظی …. خب وقتی از این دوست که می توان او را به عنوان یک شهروند در نظر گرفت خداحافظی کردم، بیاد آوردم که چند روز پیش وقتی در خصوص نرخ بیکاری مطلبی را مطالعه میکردم، نرخ بیکاری در سال ۹۶ طبق آماری که از سوی مرکز آمار ایران در سال ۹۶ منتشر شد بود ۱۳ درصد عنوان شده و در این بین حدود ۵۰ درصد نیروی کار هم خواهان بیش از ۴۹ ساعت کار کردن در هفته هستند که این مورد هم حاوی پیام های جدی در توجه به وضعیت معضل بیکاری و معیشت در کشور هستش.

اما ماجرای اصلی این یادداشت و مقدمه ای بر مستند بیکاری را باید اینگونه آغاز کنم که سال ۹۶ از سوی مقام معظم رهبری با عنوان “سال اقتصاد مقاومتی تولید و اشتغال نامگذاری” شد و در کنار این نام باید به سیاست اجرایی و قانون کار توجه کرد؛ طبق آمار کارشناسان ومسئولین از جمله دبیر کل کانون عالی انجمن های صنفی کارگری، نرخ خط فقر در حدود “دو میلیون و سیصد تا پانصد هزار تومان” اعلام شده و این در حالیست که قانون کار ما، دستمزد نهصد هزار تومانی را  تصویب می کند که بین این دو نرخ  تناقضی عجیب وجود دارد و باید بررسی کرد که جوانان ما در برخورد با این تناقضات دچار چه رویکردی میشوند.

وقتی باور داریم که نرخ خط فقر دو میلیون و پانصد هزار تومان می باشد و حقوق نهصد هزار تومانی تصویب می کنیم، یعنی “گامی در جهت فقرزایی بجای فقر زدایی” یعنی استثمار نوین و عدم توجه به نیروی کار و البته کمی به یاد سخنان سید حسن هفده تن معاون روابط کار وزارت کار در دولت یازدهم افتادم که تاکید کرده بود نیروی کار باید حداقل ۵۰ درصد از حقوقش رو پس انداز نماید و اینجا باید عنوان کنم که «اللهم عجل لولیک الفرج».

حال این پازل را در کنار هم بگذاریم؛ ابتدا “سال اقتصاد مقاومتی، تولید و اشتغال” بعد نرخ رشد بیکاری حدود ۱۳ درصد و اضافه شدن سالیانه حدود یک میلیون بیکار به جمعیت جویای کار کشور، سپس نرخ خط فقر دو میلیون و پانصد هزار تومانی و در کنار این موارد  تصویب دستمزد نهصد هزار تومانی برای نیروی کار و نداشتن حق هیچ گونه اعتراضی و سپس آمار پایین ازدواج و بالا رفتن سن ازدواج و در کنار آن بالا رفتن آمار طلاق و بالارفتن آمار ده ها عناوین مجرمانه دیگر که همگان می دانند که بیکاری یکی از ریشه های اصلی آنها می باشد و البته بالا رفتن رژه اشرافی گری و مسابقه ثروت و قدرت که البته بسیاری از مسئولین کشور هم از مدال داران و قهرمانان و نامیان این مسابقات هستند که با این همت توانستن پدیده زشت و ناپسند فاصله طبقاتی را در کشور رقم بزنن و اتفاقا به راحتی شاهد این پدیده در شهر مشهد و ام القرای ایران اسلامی که به همت انقلاب اسلامی ایجاد شده هستیم؛ و این شد که تصمیم گرفتم به سهم خودم در این مطلب پیامی را برای دلسوزان انقلاب مخابره کنیم:


مسئولین و زماروستای-تاریخی-آل-بیه-عکس-اماممداران و تمام آن کسانی که به مدد و برکت این انقلاب و از خون شهدای انقلاب مردمی و اسلامی روح الله کبیر به جایگاه و پُست و مقام و ثروت و آبرو رسیده اید، صدای بیکاری از ناقوس دلخراش اشرافی گری بصدا آمده است و صحنه ای سیاه و رنج آور از فاصله طبقاتی سیمای شهر و آرمانمان را تیره کرده و خاری در گام های پابرهنگان و صاحبان انقلاب شده است و آنها هنوز محکم و استوار ایستاده اند و از طبقات رفیع و بلندی که خداوند قادر برای آنها فراهم کرده به طبقات زیرین و دور از شأنی که سیاست ها و ناکارآمدی ها برایشان به ارمغان آورده می نگرند و باز هم آرزوی اتصال این انقلاب به انقلاب مهدی موعود (عج) را دارند و همچون سدی در برابر بدخواهان و یاوه گویان این نظام ایستاده اند و هنوز هم خون های پاک را به نظام و کشور و اسلام هدیه می کنند.


در حال نوشتن این مطالب بودم که بیاد مطلبی در کتاب “اندیشه های سیاسی قرن بیستم” افتادم که در آن قید شده بود «نظام سرمایه داری محکوم به تولید افراطی است و به دلیل کاهش بحران ناشی از این امر سعی به صدور بحران به کشورهای پیرامون و دیگر نقاط دنیار دارد» و البته این تولید که به مدد فناوری روز به ثمر نشسته قابل تحلیل هست و اینکه «فناوری از یک سو به کمک و کار انسان برای بهره وری تولید بیشتر و کاهش مشقت به کار می آید، ولی از دیگر سو می تواند امکان از خود بیگانگی انسان، گسترش ابزار نگاری و حتی به جهت اقتصادی کاهش اشتغال را به همراه داشته باشد».

البته هنوز ما در کشور به تولیدی شدن یا صنعتی شدن کارآمد نرسیدیم، اما پازل پاراگراف قبلی هم اگر در کشور با همان سناریویی بسته شود که ماحصل آن در پاراگراف چهارم توضیح داده شد، یقیناً پازل در خور شأن نظام جمهوری اسلامی ایران نمی باشد و امید است که مسئولان محترم با نگاهی واقع بینانه، نسخه ای کارآمد را در جهت ریشه کن کردن این بیماری تهیه و اجرایی نمایند.

تمرکز: معضل بیکاری و اشاره ای که شد دستاورد این دولت و یا یک دولت خاص نیست بلکه این مسئله باید بطور کلی و در نگاهی کلان پیگیری شود و یقینا دولت ها با روند سیاستگذاری که می کنند می توانند به این معضل فزونی یا کاهش دهند.

FacebookTwitterGoogle+WhatsAppLineYahoo MailGoogle Gmail
برچسب ها: , , , ,
عضویت در خبرنامه

\ نظر شما

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


CAPTCHA Image
Reload Image