شهر از نو روایت شهرهایی است که تابِ مواجهه با فاجعه ‌ای طبیعی یا انسانی را دارند و حیات خود را از پس سهمگین‌ ترین رخداد ها پی می‌ گیرند.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی ایران نیوز آنلاین؛ نشست و نقد و بررسی کتاب «شهر از نو» نوشته لارنس جی ویس – توماس جی.کامپانلا و ترجمه نوید پور محمدرضا با عنوان جمعه های پردیس کتاب با حضور مترجم این کتاب و همچنین مرضیه ترابی، منتقد در پردیس کتاب مشهد برگزار شد.

در خصوص این کتاب می توان گفت: مقاومت شهرها و ساکنان ‌شان در برابر فاجعه‌ های گوناگون طبیعی و انسانی، فارغ از شهری که در آن زندگی می ‌کنیم، برای تک ‌تک ما تبدیل به موضوعی شخصی شده است.

مرزهای دنیای انسان امروز از سر دیوار خانه ‌‌اش عبور کرده و کوچه و محله و شهر و کشورش را زیر پا گذاشته. جنگ، حمله‌های تروریستی، زلزله‌، آتش‌سوزی‌های خانمان ‌برانداز و رخدادهای آزاردهنده‌ و تکان‌ دهنده ‌‌ی دیگر به شکل تروماهای جمعی تجربه می ‌شوند.

گویی همه ‌ی ما در تاب ‌آوری شهرهای دیگر و ساکنان ‌شان محکی به شهر و دیار خودمان می ‌زنیم و پا ‌به ‌پای مردم دیگر برای سرپا نگه ‌داشتن شهر تلاش می‌ کنیم.

این‌که در طول تاریخ چگونه شهرهای فاجعه‌ دیده دوباره سرپا شده ‌اند، تروماهای طبیعی و انسانی را تاب‌ آورده‌ اند و بر اساس چه روایت یا روایت ‌هایی بازسازی شده ‌اند، موضوع اصلی مقاله‌ های شهر از نو است.

نوید پورمحمدرضا در سال ۱۳۶۱ در تهران متولد شد.

نوید پور محمد رضا فارغ ‌التحصیل کارشناسی ارشد شهرسازی از دانشگاه تهران است و هم ‌اکنون دورۀ دکتری شهرسازی خود را در همان دانشگاه می ‌گذراند و در این رشته به عنوان پژوهشگر، مدرس و مترجم فعالیت می‌کند.

او همچنین در حوزۀ مطالعات سینمایی و نقد فیلم هم فعال است، انتشار ده‌ ها مقاله در مجلات مختلف سینمایی، عضویت در شورای دبیران فصلنامۀ  فیلمخانه، دبیری تحریریۀ نشریۀ فرهنگی‌-‌تحلیلی روایت و ترجمۀ کتاب شهر ها و سینما (برگزیدۀ ششمین دورۀ جایزۀ کتاب سال سینما) بخشی از فعالیت ‌های او است.

پورمحمدرضا نیز ضمن عرض سلام خدمت حضار و همچنین تقدیر و تشکر از پردیس کتاب مشهد برای برگزاری این جلسه در خصوص دلایل نوشتن این کتاب عنوان کرد: دو انگیزه شخصی برای من وجود داشت که به سراغ این کتاب رفتم و به ترجمه کردن این مقالات پرداختم.

وی ادامه داد: پس از فرو ریختن ساختمان پلاسکو به گونه ای برایم سانتی مانتالیسم بود و در واقع نمی دانستیم باید چه کنیم؛ به عنوان کسی که درس شهر خوانده بودم احساس می کردم که من باید به واژگان تخصصی تر و کلمات راه گشاتری باید دسترسی داشته باشم برای اینکه بتوانم به فرو ریختن پلاسکو واکنش نشان دهم در غیر این صورت همه چیز در ذیل یه جور سانتی مانتالیسم و نوستالژی  و موضوعاتی از این قبیل قرار می گیرد.

وی در ادامه اضافه کرد: حقیقتا در آن مقطع نتوانسته بودم که به این واژگان دسترسی پیدا کنم تا اینکه زلزله کرمانشاه از راه رسید و پس از آن زلزله تهران اتفاق افتاد و تصاویر آن شب به خوبی در خاطرم می باشد.

وی در ادامه افزود: آن شب های تهران چیزی نبود جز دود، شلوغی و پمپ بنزین هایی که صف های آن تا انتها می رفت و پچ پچ های شبانه ای که گوش به گوش و زبان به زبان نقل می شد و این احساس را به وجود می آورد که انگار هیچ اعتمادی در این شهر وجود ندارد و در آن شب تهران بی دفاع ترین شهر ممکن بود چرا که هیچ اعتمادی وجود نداشت و هیچ کس نمیتوانست به دیگری دلداری دهد و همه بر مبنای نوعی منفعت گرایی تصمیم داشت جان خود را نجات دهد.

وی در ادامه با اشاره به انگیزه اول خود اضافه کرد: در این زمان دقیقا وقت آن بود که یاد بگیرم که چگونه واکنش نشان دهم و باید اتفاق می افتاد.

وی در خصوص انگیزه دوم خود نیز عنوان کرد: در همان دوران پس از سال ها فیلم «بیدار شو آرزو» کیانوش عیاری در سینمای بخش هنر و تجربه اکران شد؛ در این فیلم سکانسی غریب وجود دارد که شب بم در سرما را روایت می کند، در این سکانس بر خلاف همه چیزهایی که در این زمان ها در رسانه از همیاری مردم و مسئولان دیده می شود در این فیلم اتفاقا و این سکانس خبری از این موارد نبود بلکه تنها چیزی که به چشم می خورد افرادی بودند که به دنبال دزدین خاطرات مردم و دزدیدن کودکان بودند و این اتفاقات توسط دوربینی کوچک و لرزان و نور چراغ قوه کوچک یک مامور هلال احمر به چشم می خورد.

وی در ادامه اضافه کرد: در واقع پس از این اتفاق ها در یافتم که کنتراست این روایت ها آنقدر حاد است که باید دنبال آن بود و دید چگونه می توان این روایت ها را جمع کرد و در همین زمان بود که با این مجموعه مقالات آشنا شدم و از همان روز اول به این نتیجه رسیدم که این مقالات باید حتما به فارسی برگردانده شود.

وی در پایان بندی سخنان خود گفت: اگر بخواهم بگویم که در کتاب شهر از نو و در پایان این مقالات چه چیز را به ما یادآوری می کنند برای من بیش از هر چیز یادآوری پیوند نا گسستنی بین مکان و روایت است، اینکه چقدر بین ساختمان ها، خیابان ها و به طور کلی هر ساخت و سازی در شهر و روایت ها پیوند و ارتباط ناگسستنی وجود دارد.

نیز مرضیه ترابی، منتقد نیزضمن عرض سلام خدمت حضار عنوان کرد: واقعا جای چنین کتابی در جامعه ما خالی بود و در واقع وقت آن رسیده بود که چنین موضوعی را مورد بررسی قرار دهیم در این خصوص صحبت کنیم و بسیار ممنونم از مترجم محترم که احساس نیاز کردند و این کتاب را به چاپ رساندند.

وی در ادامه اضافه کرد: از نظر من مخاطبین این کتاب تنها جامعه معماری و شهرسازی نیستند بلکه به همه اغشار مربوط میشود؛ در واقع بسیاری از فصل هایی که نمونه های موردی را بررسی می کنند به گونه ای هستند که می توان آن ها به صورت داستان خواند.

وی در ادامه افزود: در بخشی از کتاب یکسری از اصول را بیان می کند که این بخش بسیار برای مسئولان شهری لازم است.

وی در ادامه بیان کرد: کتاب به مرور فجایعی می‌پردازد که موجب شده زخم ‌های اساسی بر پیکره ‌ی شهر ها وارد شود، اما این، همواره «در میانه‌ی داستان» رخ داده و یک «پایانِ خوشِ باورپذیر» در راه است: شهر، از نو سر بر می‌آورد و قوی ‌تر از قبل به زندگی خود ادامه می‌دهد.

وی در خصوص بخش هایی از کتاب که در مورد بازسازی پس از فاجعه می باشد عنوان کرد: وقتی در خصوص بازسازی پس از فاجعه صحبت می کنیم باید بدانیم آدم های قبل از فاجعه با آدم های پس از فاجعه فرق می کنند و این تاثیرات فاجعه هر چقدر که عمیق تر باشد و هر چه آن تروما حل نشده باقی مانده باشد و به آن توجه نشود می تواند ادامه پیدا کند.

شهر از نو روایت شهرهایی است که تابِ مواجهه با فاجعه ‌ای طبیعی یا انسانی را دارند و حیات خود را از پس سهمگین‌ ترین رخداد ها پی می‌ گیرند.

  • نویسنده : 9602219