دکتر اعظم انصاری گفت: حداقل 30 درصد هیات علمی را زنان تشکیل دهند تا رویکرد مردانه را بشکنید.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی ایران نیوز آنلاین؛ اولین جلسه ايده دانشگاه با  نقد و بررسي كتاب زنان در آموزش عالي؛ تغيير توانمند سازي با حضور دکتر اعظم انصاری و دکتر روح الله اسلامی در دانشگاه فردوسی مشهد برگزار شد.

دکتر روح الله اسلامی عضو هیات علمی گرو علوم سیاسی دانشکده علوم اقتصادی و اداری دانشگاه فردوسی بیان کرد: در همه دنیا زنان برای بهتر شدن شرایط بهداشتی، آموزشی، اقتصادی و سیاسی تلاش می کنند، اما تنها در دو حوزه آموزش و بهداشت موفق بودند. در دنیا تقریبا ۳۰۰ الی ۴۰۰ سال است که برای تغییر شرایط در حال مبارزه هستند.

وی بیان کرد: اما در ایران تقریبا ۱۰۰ سال یعنی از بعد از مشروطه ما به این مبارزه پیوستیم. ایران به این که زنان را از سطح های پایین به سطح های بالای جامعه وارد کرده است افتخار می کند. ما تا ۷۰ درصد شاهد ورود زنان هستیم. اما این آمار نباید ما را گول بزند.

دکتر روح الله اسلامی گفت: این کتاب بیان می کند، زنان در دانشگاه بی خانمان هستند و آرامش ندارند. سه پارادایم را داریم. پرادایم سنتی: زنان و مردان را از هم جدا نکنید. ما سیاست تفکیک سنتی را در داخل داریم.

وی بیان کرد: پارادایم برابر خواهی: یعنی زنان هم شکل مردان باشند، مثل آنها لباس بپوشند و رفتار کنند. این دو پارادایم جواب نمی دهد.

دکتر روح الله اسلامی گفت: پارادایم سوم می گوید که زنان باید زن باشند و با همین فکر و ویژگی هایی که دارند کارهایشان را انجام دهند. راه کار هایی که وجود دارد. حضور زنان در دانشکاه سبب می شود که زنان دیده شوند. تا زمانی که چشم نبیند، غیرطبیعی است.

وی بیان کرد: راه کار بعدی این است که تلاش و فعالیت داشته باشند و خسته نشوند. بدون تلاش هیچ چیزی را به دست نخواهید آورد. راه کار بعدی حرکت تدریجی است. ناگهانی چیزی به دست نمی آوریم. ممکن است بعضی چیزها را بعد از ۳۰۰ سال به دست بیاوریم.

دکتر روح الله اسلامی گفت: راه بعدی این است که از شکل به سمت محتوا حرکت کنیم. باید به دنبال این باشیم که محتوا را درست کنیم. علی رقم اینکه فضای دانشجویی همراه با حضور زنان است، اما یک بخشی از این مشکلات به عدم فعالیت زنان بر می گردد.

دکتر اعظم انصاری استاد گروه حقوق دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه فردوسی مشهد گفت: به نظرم موضوع زنان در آموزش عالی، مورد غفلت قرار گرفته است و یا به علت محافظه کاری های موجود درون دانشگاه مورد توجه قرار نگرفته است.

وی بیان کرد: کتاب «زنان در آموزش‌ عالی؛ تغییر توانمندساز» نوشته جوآن دی‌جورجیو لوتز با ترجمه بابک طهماسبی توسط پژوهشکده مطالعات زنان ترجمه شده است. کتاب شامل چندین بخش است، که هر بخش را یک زن معلم، محقق در فضای آموزش عالی نگاشته است و از مناظر مختلف به این موضوع نگاه شده است.

دکتر اعظم انصاری گفت: جامعه مورد مطالعه بیشتر درباره آمریکا و کمی هم در رابطه با سوئد بوده است. منظور از زن دانشگاهی، زن عضو هیات علمی دانشگاه است. این کتاب را وقتی هر زن دانشگاهی می خواند، می گوید من این اتفاق را تجربه کرده ام.

وی بیان کرد:  چیزی که این کتاب را جذاب می کند، همین جامعه آماری است. ما همواره فکر می کنیم که آنها خیلی با ما متفاوت هستند، اما می بینیم اتفاقات مشترک بوده است.

دکتر اعظم انصاری گفت: این کتاب عنوان می کند که تحصیلات زنان افزایش یافته است اما جایگاه آنها تغییری نکرده است. اگرچه از نظر من علوم را نمی توان طبقه بندی کرد اما رشته های دانشگاهی رتبه بندی دارند. مثلا مهندسی برق از مهندسی کشاورزی بالاتر است و یا رشته حقوق از رشته حسابداری بالاتر است.

دکتر اعظم انصاری گفت:  در رشته هایی که در رتبه های پایین تری قرار دارند، زنان بیشتر به سطح های بالاتر رسیده اند. انگار جامعه مردان می گویند، برق و حقوق قلمرو مردانه است. لذا مقاومت در آن بیشتر است.

وی بیان کرد: در دانشگاه فردوسی ما در کل هیات علمی های دانشگاه تنها ۱۲۷ زن هیات علمی داریم، که ۱۶ درصد کل هیات علمی می شود. در صورتی که نزدیک به ۶۰ درصد دانشجویان این دانشگاه را دختران تشکیل می دهند.

دکتر اعظم انصاری گفت: در این کتاب عنوان می شود که برای شکستن این ساختار باید تعداد زنان افزایش یابد. حداقل ۳۰ درصد هیات علمی را زنان تشکیل دهند تا رویکرد مردانه را بشکنید. در برنامه ششم توسعه هم این مساله عنوان شده است که ۳۰ درصد مدیریت در دستگاه ها باید در اختیار زنان باشد.

وی بیان کرد: وقتی در دانشگاه ۱۶ درصد زنان در جایگاه های بالا هستند، چه طور ۳۰ درصد وارد بخش های مدیریتی شوند؟ نویسنده های کتاب عنوان دارند که صرفا با تغییر آمار کاری از پیش تغییر در ساختار رخ دهد. آنها می کنند که باید بازنگری رخ دهد.

دکتر اعظم انصاری بیان کرد: در دنیا یک بحث تبعیض مثبت مطرح شده است، که برای زنان یک شرایطی را در نظر می گیرند که وضع به نفع آنها باشد. دنیا به این موضع افتخار می کند. یعنی اگر در جایگاهی یک زن و مرد باشند در یک سطح برابر، اون جایگاه به زن تعلق می گیرد. اما در ایران این تبعیضات سبب شده که به جای پذیرش زنان به پذیرش مردان رو بیاورند.

  • نویسنده : 9602218